Unutmak, iyileşmenin diğer adı ya, bir devrim aslında. "Sözlerini unutmak kolay, hepsi gökyüzünde kaybolup gitti. Ya gözlerini… Ahhh, o gözlerini..." demiş ya şair. "Kalpten kalbe giden yolun ilk durağı." diye de eklemiş...
Bin yıllardır süregelen evrende, tek değişmeyen, bozulmayan, ötekileşmeyen dil: İki çift gözün birbirine değmesi, gözlerin konuşması...
Zihnimde, fonda bir Selami Şahin şarkısı:
"Gözler, kalbin aynasıdır.
Yalan nedir bilmez onlar.
Elâ, mavi, yeşil olsun;
Aşk'ı, inkâr etmez onlar..."
Şiir'in gücüne inanıyoruz ya dostlar. "Şiir olsun hayatınızda!" diyoruz hani. Şiir'i yaşayan ve yaşatan da. Şiir'lerle yeşerecek gönüllerin bu dünyaya barışı getireceğine. Kudretine, gücüne. Buyurun, ustaların yazdığı gözlerle ilgili dizelere...
“Gözlerin, gözlerin, gözlerin.
Kaç defa karşımda ağladılar.
Çırılçıplak kaldı gözlerin.
Altı aylık çocuk gözleri gibi
Kocaman ve çırılçıplak.
Fakat bir gün bile güneşsiz kalmadılar...
Gözlerin, gözlerin, gözlerin.
Gözlerin bir mahmurlaşmayagörsün.
Sevinçli bahtiyar.
Alabildiğine akıllı ve mükemmel.
Dillere destan bir şeyler olur,
Dünyaya sevdası insanın...”
Ve Ahmed Arif, Unutamadığım...
“Açardın, yalnızlığımda.
Mavi ve yeşil, açardın.
Tavşankanı, kınalı – berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri…
Gitmek, gözlerinde gitmek sürgüne.
Yatmak, gözlerinde yatmak zindanı.
Gözlerin hani?”
Ya Cemal Süreya, Cemal Süreya ve “Kanto” adlı şiiri...
“Ben nerde bir çift göz gördümse,
Tuttum onu güzelce sana tamamladım.
Sen binlerce yaşayasın diye yaptım bunu.
Bir bunun için yaptım...”
İsmet Özel ve Kalk Düğüne Gidelim şiiri...
“Bir şehrin uzak semtleri gibi gözlerin.
Üzgün, kara, ayaklanmaya hazır.
Ben yaralar kuşanıp, katılırım onlara...”
78 kuşağının en hüzünlü şairi Ahmet Erhan ve Öylesine Bir Aşk Şiiri...
“Gözlerin ipek yoludur ömrümün.
Akasya yüklü kervanlar geçer.
Çan sesleri arasında bir fener.
Yanar söner, yanar söner, yanar söner...”
Bu da benden olsun yârin gözlerine; Şiir, paylaşım ve Sevgi’yle:
“Gözlerimiz, mühürlü gözlerimiz;
Birbirine değmiyor nicedir sevdiceğim.
Günün her vakti, aklıma düştüğünde…
Gözlerin, ahhhh, o gözlerin biriciğim.
Daldığım ve duyumsadığım kadar yakın,
Gör(e)mediğim ve gerçeğim kadar uzak;
“Yan yana”nın ayrı,
“Apayrı”nın bitişik yazıldığı bu şehirde…”