BİR ŞARKIYA KARIŞTI, GİTTİ
Tarih: 26-05-2025 16:26:00
Güncelleme: 26-05-2025 16:26:00
Bazı hayatlar vardır, bir nota gibi başlar, bir ezgi gibi akıp gider.
Manisa'nın sabah serinliğinde, 1948 yazında dünyaya gelen İlhan Şeşen,
daha beşikteyken duymuş olmalıydı içli bir uzun havayı ya da
bir taş plakta çınlayan Türk sanat musikisinin zarif bir tınısını.
Çünkü o, ömrü boyunca sözle, sesle, suskunlukla ve şarkıyla konuştu.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun olduğunda
önünde yazgının iki yolu vardı.
Ya yasaların gri paragraflarında adalet arayacaktı ya da
gitarın tellerinde insan ruhunun iniş çıkışlarını.
On yıl boyunca adliye koridorlarında yürüdü ama
gönlü hep başka bir yerde, bir melodinin izindeydi.
O iç ezgiyi susturamadı,ses verdi.
1971’de “Kavga” adını verdiği ilk plağıyla.
Bir ömrün fon müziği yavaş yavaş şekilleniyordu.
Gitarını omzuna aldı, sesiyle kalpleri çaldı.
“Sarılınca Sana” diyen o içli nağme, “Ellerimde Çiçekler”e döndü.
Sözü, yalnızca sevdayı değil, hayatı da anlattı.
Kırılgan, geçici, ama umutla dolu.
Onun şarkılarında melankoli bile zarifti.
Hüznü bile müziğe yakışır bir duruluğa sahipti.
1983’te yeğenleriyle kurduğu Grup Gündoğarken,
bir aile masasının şarkıya dönüşmüş haliydi adeta.
O masa, bazen bir dost sohbetiydi,
bazen memleketin yorgun hikayelerini anlatan bir türkü meclisi.
Ve o masa, hep halktan yana, aşktan yana, adaletten yana söz aldı.
İlhan Şeşen yalnızca bir şarkıcı değildi.
Zamanla bir anlatıcıya, bir dert ortağına, bir dervişe dönüştü.
Sesindeki yorgunluğun sebebi yaş değil, yaşamın kendisiydi.
Dizilerde, filmlerde belirdiği her sahnede de aynı zarafet vardı.
Az söz, çok anlam.
2023 yılında akciğer kanseri teşhisi konduğunda,
onun o dingin sesi bir anlığına sustu belki.
Ama hayatla olan diyaloğu hiç kesilmedi.
Bugün o ses fiziksel olarak sustuğunda,
ardında sessizlik değil, yankı kaldı.
Çünkü bazı insanlar yaşarken bir şarkı gibidir,
öldüklerinde ise halk ezgisine dönüşürler.
İlhan Şeşen artık ne sadece bir insan ne sadece bir müzisyen…
O, Türkiye’nin kolektif belleğinde hep çalacak bir ezgi.
Bir notaydı… Ve şimdi bir şarkıya karıştı gitti.
Bu yazı 4843 defa okunmuştur.
YORUMLAR
FACEBOOK YORUM
YAZARIN DİĞER YAZILARI
- İLKESİZLİĞİN KURUMSALLAŞMASI
- VİCDANIN AYNAYA BAKTIĞI GÜN
- BİR ANNENİN SESİNDEN DAHA YÜKSEK NE VAR?
- VE BİR KALP ONU EVE GÖTÜRDÜ
- BAĞIRIYORDU OPERATÖR "KESİYORUZ, POZ VERİN!"
- BAKIŞLA YÜZLEŞMENİN EŞİĞİ
- ZEYTİNLER KÖKLENİYOR HALKIN HABERİ YOK
- HAYALET TARİHÇİNİN KAYIP KİTABI
- NEREYİ KAZSAN PİSLİK FIŞKIRIYOR
- YARIM KALAN KONUŞMA
- ÇÜRÜME
- İMAMOĞLU, SEN NE DİYORSUN?
ÇOK OKUNAN HABERLER
- BUGÜN
- BU HAFTA
- BU AY
SON YORUMLANANLAR
- HABERLER
- VİDEOLAR
HABER ARŞİVİ
GAZETEMİZ
ANKET
HABER ARA
Bizi Takip Edin :
