Görüyorum her yerde...

Her türlü olumsuz hareketine karşı hoş görülen. Hataları, zorbalıkları görmezden gelinen. Psikolojisinin ve karakterinin bozuk olduğu her haliyle belli olan. Tek bir kitap okumadığı belli. Çevresiyle, arkadaşlarıyla hep kavga eden, döven, aşağılayan. Uyguladığı şiddete göz yumulan, cezalandırılmayan. Her daim sadece kaba kuvveti ön plana çıkaran...

Üstüne yalaka, altına aşağılayıcı davranışların alasını uygulayan...

Sistemin, evet, burası çok önemli. Sistemin koruduğu, kolladığı. TV'lerde sürekli mafya dizileri izleyen. Haberlerde ülkeyi yönetenlerin küfürlerini, kanalların külliyen yalanlarını izleyen hep...

Ülkenin yarısının (belki de daha fazlası artık, nihayet) sadece kendisi gibi düşünmediği için, hain ve terörist olduğunu damarlarına kadar hisseden...

Okumanın, bilginin, zerafetin gereksiz olduğunu zanneden. Hatta onların bir eziklik olduğunu düşünen. Her şeyi parayla, güçle, kudretle elde edilebileceğini gören ve bunu hayatında uygulayan...

Emeğin boş bir palavra olduğunu zanneden. Belli ki ailesinden sevgi görmeyen. Sevginin acizlik olduğunu düşünen. Arkadaşlarından saygı yerine gözlerinde hep korku gören. Bununla övünen. Bunlarla kendini iyi hisseden...

İçindeki ilkel insanı en ilkel biçimde yaşayan. Kendisinden başkasını sevmeyen. Dünyanın kendi etrafında döndüğünü zanneden. Zarar vermeyi, yaralamayı, çok rahatlıkla karar verip uygulayabilen...

Sünnet olduğunda eline asayı, başına tacı, sırtına pelerini verilip en güzel ata bindirilen, pipisi sayesinde kral olduğunu sanan...

Onu işte, onları tanıyorum...

Her dem gurur duyduğum İzmirliliğimden utanıyorum....

Vicdanı olmayan, bu toplumun (sözde) güçlü erkeği...

Alpay Özalan ve niceleri...

*****

Benim gibi, bizim gibi aynı dönem İzmir futbolunda ter döken nice arkadaşlarımla birlikte, Altay'da Tahir ve Orhan ağabeyim gibi tam da Atamızın "Ben sporcunun zeki, çevik ve ahlaklısını severim." dediği gibi düzgün, karakterli kaptanlarımızın da sorumluluğu var bu şımarık çocuk hakkında...

İzmir'im cayır cayır yanarken, içim içimiz kavrulurken; o ve onun gibi onlarcasını, yüzlercesini, binlercesini...

Hepsini...

Hepsini her gün sadece TV'lerde değil, orada - burada, çarşıda - pazarda, her yerde ama her yerde görüyorum ve insanlığımdan utanıyorum...

Siz de görüyor musunuz?