Karadeniz’in, aynı dalganın sesiydi ikisi de…

Halk, onları çok sevmişti.

Akraba olduklarını bile düşünenler vardı.

Kâzım Koyuncu hasından Hopa uşağıydı.

Volkan Konak ise Maçkalı’ydı.

Ortak tutkuları müzik ve Trabzonspor’du.

İkisi de öfkeyi de sevgiyi de keskin uçlarda yaşardı.

****

Volkan bestelerini  söylerdi sahnesinde, rock da yapıyordu.

Neşet Ertaş’tan ve özellikle de Zeki Müren’den okumayı da çok seviyordu.

Bir röportajından şu sözler;

“Valla ben şarkı söylemeyi Zeki Müren’den, insanların ciğerini sökmeyi Neşet Ertaş’ın yanıklığından, üst düzey solistliği de Cem Karaca’dan öğrendim.”

Volkan Konak, iflah olmaz Nâzım Hikmet ve Mustafa Kemal hayranıydı.

Ofisinde kimsenin giremediği, “devrim odası” dediği  odasının duvarlarına beş kişinin resmini aştığı gururla söylerdi hep;

“Mustafa Kemal, Nâzım, Che, Deniz Gezmiş ve babası…”

****

“Dido”, “İşte Gidiyorum”,

“Gelevera Deresi”, “Hayde”, “Ella Ella”, “Marino”, “Hoşcakal”, “Gülbeyaz “, “Ben Seni Sevduğumi”,

“Asiye”, “Ayrılık Şarkısı “…

En bilinen sevilen Kâzım Koyuncu şarkılarıydı…

“Şair Ceketli Çocuk”un

röportajındadır şu ifadeler de;

” İki şey vardı. Birincisi bizler çok genç çocuklardık. Rockçıydık.

Aslında dışarıdan bakıldığında büyük sorumluluklar taşımayacak, oldukça bireysel durumlarına, kendi hallerine düşkün gençlerdik. Bu da doğaldı. Ama çok da öyle değildi (gülüyor) Korkunç sorumlulukları da içinde barındıran tuhaf gençlerdik. Türkiye’de 89 döneminde böyle gençler vardı. Ben öyle bir çocuktum mesela, serseri, uzun saçlı, küpeli memleketten gelmiş öyle bir çocuktum ama bir taraftan halkımın sorunları, siyaset vs…biz tam o dönemde böyle bir müziğe başladık. Hem Rockçıydık hem de halkın sorunlarına duyarlı gençlerdik.

Bizde, duygular radikal..

Uçlarda yaşıyoruz…”

(Karadeniz Haber-4 Mayıs 2005)

****

Maçkalı Sunay Akın,

“Gri denizde yol alan fındık kabuğunun içinden yayılan gitar sesi…

Budur gibi geliyor bana Volkan Konak’ın müziği” diye tanımlardı Maçkalı’yı.

Volkan da, Kâzım’ı kaybettiğimizde 2006’da “Gardaş” şarkısını yapmıştı;

“Gökten bir yıldız kaydı karadenize düştü

Aman aman gardaş yara yaralıyım

Onu sevenlerinin yürekleri tutuşti

Susun kuşlar susun kara karalıyım

Aman aman gardaş yara yaralıyım

Bu amansız hastalık tatlı canını aldı

Aman aman gardaş yara yaralıyım

Kemençesi duvar da gitarı nerde kaldı

Susun kuşlar susun kara karalıyım

Aman aman gardaş yara yaralıyım…”

Sunay Akın; Kâzım için de

“Bir türkü söyledi mi herkesi Karadenizli yapar”derdi.

Sunay Hoca, Kâzım Koyuncu ile Karadeniz’in

kendini çıkarsız yürekten seven bir çocuğunu kaybettiğini söyler.

****

Neticede;

Karadeniz’in doğası;

Kâzım Koyuncu’nun, Volkan Konak ‘ın yüreğidir.

Yine Dostum Sunay Akın’ın  ifadesiyle;

“Karadeniz’in her dalgası

acılarını bastırmak için

göğsüne çektiği çakıltaşının

en büyüğünü

kıyıya bırakmaz olmuştur artık…”